രക്തബന്ധത്തിനേക്കാൾ വലുതാണോ പണം? മനുഷ്യന്റെ അത്യാഗ്രഹം എവിടം വരെ പോകാം എന്നതിന്റെ തെളിവാണ് ഈ കഥ. കോഴിക്കോടിന്റെ ശാന്തമായ ഒരു പ്രഭാതത്തെ വിറപ്പിച്ച, പോലീസിനെ പോലും കുഴപ്പിച്ച ഒരു കൊലപാതകത്തിന്റെ ചുരുളഴിയുന്നു.
മരണത്തിന്റെ കയ്യൊപ്പ്
അധ്യായം 1: നിശബ്ദമായ പ്രഭാതം
കോഴിക്കോട് നഗരത്തിലെ അതിസമ്പന്നർ താമസിക്കുന്ന ‘സിൽവർ ഹിൽസ്’ കോളനി. സമയം രാവിലെ 6:30. മഞ്ഞുകാലത്തിന്റെ ആലസ്യം വിട്ടുമാറാത്ത പ്രഭാതം. ‘ഗ്രീൻ വാലി’ എന്ന ആഡംബര വില്ലയുടെ ഗേറ്റിന് മുന്നിൽ പാൽക്കാരൻ സുകുമാരൻ പതിവുപോലെ ബെല്ലടിച്ചു.
സാധാരണ രണ്ടാം വട്ടം ബെല്ലടിക്കുമ്പോഴേക്കും വീട്ടുജോലിക്കാരിയായ സുനിത ഓടിവന്ന് ഗേറ്റ് തുറക്കാറുള്ളതാണ്. 70 വയസ്സുള്ള മറിയാമ്മ തോമസും സുനിതയും മാത്രമാണ് ആ വലിയ വീട്ടിൽ താമസം. എന്നാൽ ഇന്ന് പതിവില്ലാത്ത ഒരു നിശബ്ദത അവിടെ തളംകെട്ടി നിന്നു.
സംശയം തോന്നിയ സുകുമാരൻ വില്ലയുടെ പുറകുവശത്തേക്ക് നടന്നു. അടുക്കളയോട് ചേർന്നുള്ള ജനൽ പാതി തുറന്നുകിടക്കുന്നു. ഉള്ളിലേക്ക് നോക്കിയ സുകുമാരന്റെ രക്തം മരവിച്ചുപോയി. സുനിത കൈകാലുകൾ ബന്ധിക്കപ്പെട്ട്, വായിൽ തുണി തിരുകി അടുക്കളയിലെ തറയിൽ കിടക്കുന്നു!
അലറിവിളിച്ചുകൊണ്ട് സുകുമാരൻ അയൽക്കാരെ കൂട്ടി വാതിൽ പൊളിച്ച് അകത്തുകയറി. സുനിതയുടെ കെട്ടഴിച്ച ശേഷം, അവൾ ചൂണ്ടിക്കാണിച്ച മുകളിലത്തെ നിലയിലെ ബെഡ്റൂമിലേക്ക് അവർ ഓടി. അവിടെ കണ്ട കാഴ്ച അതിലും ഭയാനകമായിരുന്നു.
ആ വീടിന്റെ ഉടമസ്ഥ, കോടീശ്വരിയായ മറിയാമ്മ തോമസ് കട്ടിലിൽ ചാരിയിരുത്തി വെച്ച നിലയിൽ… കഴുത്തിൽ ഒരു ഷാൾ മുറുക്കിയിട്ടുണ്ട്. കണ്ണുകൾ തുറിച്ചുനിൽക്കുന്നു. നെഞ്ചിൽ രക്തത്തിന്റെ പാടുകൾ. ആരോ അവരെ അതിക്രൂരമായി കൊലപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
അധ്യായം 2: ക്രൂരതയുടെ അടയാളങ്ങൾ
വിവരമറിഞ്ഞ് സിറ്റി ക്രൈം ബ്രാഞ്ച് സി.ഐ ഹരികൃഷ്ണൻ സ്ഥലത്തെത്തി. ഫോറൻസിക് വിദഗ്ധരും ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്നു. മറിയാമ്മയുടെ മൃതദേഹം പരിശോധിച്ച ഹരികൃഷ്ണൻ ഒരു കാര്യം ശ്രദ്ധിച്ചു. ശ്വാസം മുട്ടിച്ചാണ് കൊലപാതകമെങ്കിലും, അവരുടെ മുതുകിലും കൈകളിലും ചെറിയ കത്തികൊണ്ട് വരഞ്ഞ നിരവധി പാടുകളുണ്ടായിരുന്നു.
അതൊരു കൊലപാതകം മാത്രമല്ല, ക്രൂരമായ പീഡനം കൂടിയായിരുന്നുവെന്ന് ഹരിക്ക് മനസ്സിലായി. എന്തോ കാര്യം സാധിച്ചെടുക്കാൻ കൊലയാളി അവരെ നോവിച്ചിരിക്കുന്നു.
“സാർ, ഇതൊരു സാധാരണ മോഷണശ്രമമല്ല. പരിചയമുള്ള ആരോ ആണ് ഇതിന് പിന്നിൽ. മറിയാമ്മയെ ഇഞ്ചിഞ്ചായി നോവിച്ച് എന്തോ രഹസ്യം ചോദിച്ചറിയാൻ ശ്രമിച്ചിട്ടുണ്ട്,” ഹരികൃഷ്ണൻ തന്റെ ജൂനിയർ ഓഫീസറോട് പറഞ്ഞു.
ആശുപത്രിയിൽ ബോധം തെളിഞ്ഞ സുനിതയിൽ നിന്നാണ് കേസിന് നിർണ്ണായകമായ വഴിത്തിരിവുണ്ടായത്. പൊട്ടിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ ആ സത്യം വെളിപ്പെടുത്തി. “സാർ, ഇത് ചെയ്തത് പുറത്തുനിന്നുള്ള ആരുമല്ല… എന്റെ സ്വന്തം ചേച്ചി ദിവ്യയും അവളുടെ ഭർത്താവ് രാജേഷുമാണ്.”
അധ്യായം 3: ചോരബന്ധത്തിന്റെ ചതി
നേപ്പാളിൽ ഫാർമസ്യൂട്ടിക്കൽ ബിസിനസ്സ് നടത്തുന്ന രാജേഷിന് വലിയ സാമ്പത്തിക ബാധ്യതയുണ്ടായിരുന്നു. മറിയാമ്മ, സുനിതയെ സ്വന്തം മകളെപ്പോലെയാണ് കണ്ടിരുന്നത്. അവളുടെ വിവാഹത്തിനായി മറിയാമ്മ കരുതിവെച്ചിരുന്ന വലിയൊരു തുക സ്വർണ്ണത്തിലും പണത്തിലും കണ്ണുവെച്ചാണ് രാജേഷും ദിവ്യയും നാട്ടിലെത്തിയത്.
തലേദിവസം രാത്രി അവർ വീട്ടിലെത്തി പണം ആവശ്യപ്പെട്ടെങ്കിലും ആ തന്റേടിയായ സ്ത്രീ വഴങ്ങിയില്ല. “ഇത് എന്റെ സുനിതയുടെ ഭാവിക്കുള്ളതാണ്, നിന്റെ ബിസിനസ്സിൽ പൊടിക്കാനുള്ളതല്ല,” അവർ തീർത്തു പറഞ്ഞു.
അതിന്റെ വൈരാഗ്യത്തിൽ രാത്രി 2 മണിക്ക് അവർ അതിക്രമിച്ചു കയറി. രാജേഷ് ഒരു ചെറിയ കത്തികാട്ടി മറിയാമ്മയെ ഭീഷണിപ്പെടുത്തി പീഡിപ്പിച്ചു. ഒടുവിൽ, മറിയാമ്മയുടെ തല കട്ടിലിന്റെ ഹെഡ്ബോർഡിൽ ഇടിച്ച ശേഷം, ഷാൾ ഉപയോഗിച്ച് ശ്വാസം മുട്ടിച്ച് കൊലപ്പെടുത്തുകയുമായിരുന്നു.
അധ്യായം 4: ദിശ തെറ്റിയ വേട്ട
സുനിതയുടെ മൊഴിയിൽ നിന്ന് രാജേഷും ദിവ്യയും ‘മംഗള ലക്ഷദ്വീപ് എക്സ്പ്രസ്സിൽ’ ഡൽഹി വഴി നേപ്പാളിലേക്ക് കടക്കാൻ പദ്ധതിയിട്ടിരുന്നതായി അറിഞ്ഞു. ഹരികൃഷ്ണനും സംഘവും ജീപ്പിൽ പാഞ്ഞ് എറണാകുളം നോർത്ത് സ്റ്റേഷനിലെത്തി ട്രെയിൻ വളഞ്ഞു. എന്നാൽ നിരാശയായിരുന്നു ഫലം. പ്രതികൾ ആ ട്രെയിനിലില്ല!
നിരാശനായി നിൽക്കുമ്പോഴാണ് ഹരിക്ക് പഴയൊരു ഇന്റലിജൻസ് റിപ്പോർട്ട് ഓർമ്മ വന്നത്. രാജേഷ് മുൻപ് കോഴിക്കോട്ട് ഗൂർഖകൾക്കിടയിൽ സെക്യൂരിറ്റി സൂപ്പർവൈസറായി ജോലി ചെയ്തിരുന്നു. ഒടുവിൽ മദ്യലഹരിയിലായിരുന്ന ഒരു വയസ്സായ ഗൂർഖയിൽ നിന്ന് ആ വിവരം ചോർന്നു: “രാജേഷ് സാബ് കോയമ്പത്തൂരിലെ ഒരു സ്ഥലത്തേക്ക് തൊഴിലാളികളെ തേടി പോയിട്ടുണ്ട്.”
അധ്യായം 5: ഒരു ചായക്കടയിലെ ട്വിസ്റ്റ്
സമയം പാഴാക്കാതെ ഹരികൃഷ്ണനും സംഘവും കോയമ്പത്തൂരിലേക്ക് തിരിച്ചു. ഒരു ദിവസം മുഴുവൻ വെയിലത്ത് അലഞ്ഞിട്ടും ഫലമുണ്ടായില്ല. തളർന്ന് ഒരു ചെറിയ ചായക്കടയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, ഹരികൃഷ്ണൻ കടയിലെ തമിഴിലുള്ള ഒരു പഴയ ബോർഡിലേക്ക് നോക്കി. അതിൽ ഒരു സ്ഥലപ്പേര് എഴുതിയിട്ടുണ്ട് – ‘രാഖിപ്പാളയം’ . ഗൂർഖ പറഞ്ഞ സ്ഥലം ഇതായിരിക്കുമോ?
ആ ചിന്തയിൽ ഇരിക്കുമ്പോഴാണ്, തൊട്ടടുത്ത് ഒരു സ്ത്രീ ഫോൺ ചാർജ് ചെയ്യാൻ കടക്കാരനോട് തമിഴിൽ സംസാരിക്കുന്നത് ഹരി ശ്രദ്ധിച്ചത്. ശബ്ദം കേട്ട് തിരിഞ്ഞുനോക്കിയ ഹരിയുടെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു. കയ്യിലുള്ള ഫോട്ടോയിലെ അതേ മുഖം – ദിവ്യ!
ഹരി പതുക്കെ അവളുടെ പിന്നിലെത്തി. “ദിവ്യ…” എന്നൊരൊറ്റ വിളി. ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞ അവളോട് ഹരി പറഞ്ഞു, “രാജേഷ് എവിടെയുണ്ടെന്ന് മര്യാദയ്ക്ക് പറഞ്ഞാൽ നിനക്ക് രക്ഷപ്പെടാം.” ഭയന്നുവിറച്ച ദിവ്യ, അവർ ഒളിച്ചുതാമസിക്കുന്ന കോളനിയിലെ ഒറ്റമുറി വീട് കാണിച്ചുകൊടുത്തു.
അധ്യായം 6: അവസാനത്തെ ഓട്ടം
മൂന്നാമത്തെ ഇടവഴിയിലെ ആ ചെറിയ വീടിന് മുന്നിലേക്ക് ഹരിയും സംഘവും നടന്നു. അപ്പോഴാണ് എതിർവശത്ത് നിന്ന് രാജേഷ് വരുന്നത്. പോലീസുകാർ സാധാരണ വേഷത്തിലായിരുന്നെങ്കിലും, അവരുടെ കാലിൽ കിടന്നിരുന്ന ‘കറുത്ത പോലീസ് ബൂട്ട്’ മാറ്റാൻ അവർ മറന്നിരുന്നു.
നടന്നുവന്ന രാജേഷ് ആദ്യം ശ്രദ്ധിച്ചത് ആ ബൂട്ടുകളാണ്. അപകടം മണത്ത അവൻ തിരിഞ്ഞൊരൊറ്റ ഓട്ടം! “പിടിക്കവനെ!” ഹരി അലറി.
സിനിമയെ വെല്ലുന്ന ചെയ്സ്! കോളനിയിലെ ഇടുങ്ങിയ വഴികളിലൂടെ രാജേഷ് കുതിച്ചു. അവനെ പിന്തുടർന്ന് ഹരിയും. നാട്ടുകാർ തെറ്റിദ്ധരിച്ച് പോലീസിനെ ആക്രമിക്കാൻ തുടങ്ങിയെങ്കിലും, ഹരി ആകാശത്തേക്ക് വെടിയുതിർത്തുകൊണ്ട് അലറി: “സ്റ്റോപ്പ്! കേരള പോലീസ്! ഇവൻ കൊലപാതകിയാണ്!”
തോക്കിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടതോടെ ജനം പിന്മാറി. ചോരയിൽ കുളിച്ച മുഖവുമായി ഹരി, രാജേഷിനെ അവിടെ വെച്ച് കൈയാമം വെച്ചു.
(ഇതൊരു യഥാർത്ഥ സംഭവത്തെ ആസ്പദമാക്കി തയ്യാറാക്കിയ ഫിക്ഷൻ കഥയാണ്)
ചോദ്യം: രാജേഷിനെപ്പോലെയുള്ളവർക്ക് എന്ത് ശിക്ഷയാണ് നൽകേണ്ടത്? നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം താഴെ കമന്റ് ചെയ്യൂ.
Leave a Reply